▪ Zaterdag 28 april 2007 om 14H30 ▪

VK Trappen Steels - Squadra Nera      3-0

Goals: 5'+10' Steven (1-0+2-0),  75' Tim (3-0)
 

Opstelling: K.- Luc  V.- Dieter Kris Jenny Joeri  M.- Christopher Geert Wesley Stijn  A.- Tim Steven
Wisselspelers: Dirk, Kenny, Pascal, Stefan
Vervangingen: 60' Jenny (→ Dirk),  65' Geert (→ Kenny), 75' Steven (→ Stefan), 80' Christopher (→ Pascal)

 Verslag

Het seizoen 2006-2007 was vandaag aan zijn laatste, beslissende speeldag toe. Voor VK Trappen Steels betekende dit de ultieme apotheose van een lang amusant, wervelend n glansrijk seizoen. Aangezien de kampioenentitel al tot tweemaal toe werd misgelopen moest het vandaag op eigen terrein gebeuren tegen het laag geklasseerde Squadra Nera. We gaan even 5 weken terug in de tijd toen VK Trappen Steels op verplaatsing naar Intergalactic met een 1-2 voorsprong aan het begin van de tweede helft de kampioenentitel eigenlijk niet meer kon mislopen. Maar 45 dolle minuten later stonden de zware 5-3 verliescijfers te pronken op het Intergalactisch scorebord. Ok, dan gaan we 2 weken terug in de tijd wanneer VK Trappen Steels thuis tegen Real Hansevelde zichzelf de das om deed door enkele onmisbare kansen...te missen. Uiteraard was er toen een grote teleurstelling zichtbaar maar we wisten dat we 3 kansen hadden om die toch wel verdiende titel binnen te rijven. Vandaag kon die droom dan eindelijk in vervulling gaan. Het was alles of niets voor VK Trappen Steels, er moest nog nmaal alles uit de kast worden gehaald voor 3 luttele puntjes te pakken en zo zich volledig afgezonderd aan kop te plaatsen van het klassement. VK Trappen Steels moest het dan wel zonder zijn geschorste topschutter Landerik doen, maar had met Steven in de spitspositie te plaatsen een uitstekend vervanger. De uit schorsing wederkerende Tim nam naast Steven plaats in de aanvalslinie. Het 4-koppige middenveld was identiek als in de laatste thuiswedstrijd tegen Real Hansevelde. In de verdediging was er een kleine verschuiving door Jenny te laten starten als voorstopper. Onder prachtig lenteweer, of beter gezegd heet zomerweer, begon VK Trappen Steels aan de kampioenenmatch. De sterkte die VK Trappen Steels in zich heeft is dat het de tegenstander vanaf de eerste seconde bij de keel kan grijpen en niet meer los laat tot het laatste fluitsignaal. Hoewel het bij deze temperaturen bijna onmogelijk is om zich negentig minuten te ijveren op een voetbalveld. Amper 5 minuten ver in de wedstrijd klom VK Trappen Steels reeds op voorsprong. Interim-spits Steven stond tijdens een hoekschop goed opgesteld aan de eerste paal en tikte de bal onder de doelman door. 1-0.

 Het verleden leert dat een minimale voorsprong niet genoeg is om de resterende wedstrijd uit te voetballen. Er moesten ng meer doelpunten gemaakt worden om de nodige stresstoestanden te vermijden. Squadra Nera probeerde wel iets op poten te zetten, maar zij hadden een vette kluif aan de Trappen Steels verdediging die zich niet in de luren lieten leggen. Zo had eigenlijk doelman Luc weinig of bijna geen werk in de eerste helft. Toch was hij steeds waakzaam en de ballen die de verdediging liet doorglippen werden klemvast in de handen genomen. Jenny liet zich ook opmerken door een correcte tackle uit te voeren in de grote rechthoek. Een meer dan geslaagde actie die zeker nodig was van onze dartele voorstopper. VK Trappen Steels klom na een kwartier op een 2-0 voorsprong. Wesley speelde in korte combinatie met Stijn de bezoekende verdediging uit verband en plaatste voor doel waar Steven heel simpel, zo leek het althans, de bal in doel werkte. 2-0, Trappen Steels op rozen. Halfweg de eerste helft kwam er een meer dan gesmaakte drankpauze. Door de hoge pressing die de thuisploeg opvoerde kreeg de Squadra Nera verdediging het niet onder de markt. Zo kreeg Tim d mogelijkheid om de klus nog voor de halftime te klaren, zijn schot naar doel dwarrelde echter voorlangs. Na 45 minuten bakken, zweten n zwoegen kwam er de welgekomen rustpauze. Langs de zijlijn kwamen zich steeds meer supporters posteren om geen moment te missen wat beloofde een memorabele dag te worden. Iedereen bij de thuisploeg wist dat het bijlange nog niet in kannen en kruiken was. Nog 45 minuten zoeken naar treffers en de aansluitingstreffer van de tegenstander vermijden, dat was de taak die de Trappen Stelers nog te wachtten stond.

 Vanaf het beginsignaal aan de tweede helft nam de thuisploeg de bovenhand. Meteen maakte Steven zich bijna onsterfelijk door een geplaatste bal richting verste hoek te sturen, maar de paal stond jammerlijk in de weg. Geen derde goal voor Steven, en voorlopig ook geen aansluitingstreffer voor Squadra Nera. Dit had het in grote mate te danken aan de dertig plussers in de verdediging van Trappen Steels. Dieter speelde een uitermate sterke partij op de rechtsback en was op geen foutje te betrappen. Idem voor Kris die steeds uitstekend het spel leest en altijd, of toch bijna altijd, op de juiste plaats staat. Terug in de wedstrijd dan, wanneer Tim zich een weg naar doel waant. Hij plaatse de bal naast de keeper, maar ook naast de verkeerde kant van de paal. Een misser die de thuisploeg even later bijna zuur opbrak toen een Squadra Nera speler toch een gaatje vond in de defensie van Trappen Steels. De Squadra Nera aanvaller kwam voor doelman Luc, die nog eens een sublieme reflex bovenhaalde en zijn ploeg behoedde van de nodige stresstoestanden. Het bleek weer even een ongelukkige namiddag te worden op het gebied van afwerking. Zeker wanneer Stijn zijn poging alleen voor doel uiteen zag spatten tegen de binnenkant van de paal. Even later was het dan toch bingo. Tim kon de bal veroveren van een Squadra Nera verdediger en kon moederziel alleen voor doel de bal tussen de benen van de keeper spelen. 3-0, Trappen Steels in extase! Wesley moest de festiviteiten bekopen met een bloedneus maar de centrale middenvelder speelde lustig voort onder impuls van een dosis adrenaline. Tim voelde zich blijkbaar in zijn sas en plezierde het talrijk opgekomen publiek met een ware rabona (trap achter het steunbeen). Ondertussen zijn een aantal verse krachten het terrein opgekomen in de plaats van moegestreden krijgers.

 Ouderdomsdeken Geert speelde weer een heel goede wedstrijd centraal op het middenveld en zorgde voor de nodige stabiliteit tussen aanval en verdediging. Met zijn fysieke paraatheid en doorzettingsvermogen kan hij zich gemakkelijk nog ettelijke jaren manifesteren op de walivo velden. Christopher, die de laatste maanden zich als ware flankspeler heeft ontpopt, mocht zich ook langs de zijlijn gaan posteren om zijn ploeg in de slotminuten toe te schreeuwen naar de titel. Kenny, Pascal, Stefan en Dirk kwamen als verse kracht de laatste loodjes aan de competitie leggen. VK Trappen Steels speelde in het slotkwartier op een wolk en wist eigenlijk dat het niet meer kon misgaan. Versingevallen Pascal kopte luttele minuten voor affluiten bijna de 4-0 op het bord. Wanneer het langverwachte laatste fluitsignaal weerklonk was de vreugde immens. Er zijn geen woorden om zoiets te beschrijven natuurlijk, velen wisten ook niet wat er precies gebeurde. Maar iedereen wist n ding, dat dit de ultieme bekroning is van een ronduit schitterend seizoen. De belangrijkste factor, de rode draad laat ons zeggen, is de vriendschap die deze ploeg in de jaren heeft opgebouwd. De samenhang tussen jong, oud en minder oud is onbeschrijfelijk. Het doel om een afdeling hoger te gaan spelen is ook bereikt, en wat is er mooier dan dit te doen met een kampioenentitel op zak? Toch nog een bedanking aan alle supporters, medewerkers van de festiviteiten en natuurlijk nen hele grote merci aan de Ren. Al die jaren van opoffering, de minder leuke momenten doorstaan, maar steeds paraat om zich in te zetten voor een ploeg, een groep vrienden. Er zijn nog tw belangrijke data's om te onthouden. Op zaterdag 12 mei spelen we om 14h een galawedstrijd tegen de kampioen uit tweede afdeling (Siera 1), dit op het plein van Red Star Waasland. Tenslotte is er op 19 mei het walivobal, waar we dan onze kampioenenbeker in ontvangst mogen nemen. Allen daarheen!

 

- Stijn Van Buynder -

Terug